شیخ عبدالرحیم حائری
در دل شهر تهران، در خیابان کارون، سر هاشمی، مقبره‌ای نورانی، آرامگاه یاری دلسوز و عالمی وارسته است که شیخ عبدالرحیم حائری صاحب فصول، در آن آرمیده است.

دوازده سال همسایگی با این بزرگ مرد، دوازده سال تجربه کرامات و عنایات بی‌حد و مرز ایشان. هر بار که دردی بر دوشمان سنگینی می‌کرد، به پناهگاه امن ایشان پناه می‌بردیم و از برکت وجودشان شفا می‌یافتیم.

هنوز خاطره آن دستی که قرار بود از مچ قطع شود و پزشکان از بهبودی آن ناامید بودند، در ذهنم نقش بسته است. اما با توسل به ایشان، دست شفا یافته و صاحبش دوباره طعم سلامتی را چشید.

️درد طاقت‌فرسایی که سایه شوم سرطان را بر شکممان انداخته بود، با عنایت ایشان التیام یافت و بار دیگر طعم زندگی شیرین را تجربه کردیم.

و اینها تنها نمونه‌هایی از کرامات بی‌شماری هستند که در سایه سار وجود این یار آسمانی رخ داده است.

بر فراز آرامگاه ایشان، شعری از خودشان نقش بسته که گویی ترجمان حال زائران و دلدادگان ایشان است:

هر که آید از صفا بر این مزار
مشکلش را حل نماید کردگار

گر جفا دیدی قدم دیگر منه
ور وفا دیدی دل از ما برندار
آری، شیخ عبدالرحیم حائری، حتی پس از رحلت، همچنان پناهگاه دردها و آلام ماست.
️روحشان شاد و یادشان گرامی باد.️